เครื่องมือ สมาชิก สถิติฟอรั่ม ระบบธนาคาร dida
หัวข้อ : ผู้หญิงนับ 0 ผู้ชายนับ 10 เรื่องราวดีๆ ที่น่าคิด
  รายละเอียดผู้ใช้ 


เหรียญเกียติยศ
ร้อนมากมาย
UID: No.3
ระดับ: ประธานกรรมการ
เพศ:
โพส: 203
จิตพิสัย:  263 แต้ม ชำระเงิน
102627
102
332
ออนไลน์ล่าสุด: 202 (ช.ม.)
พลังชีวิต: %
สมัครเมื่อ: 2009-12-04
ใช้งานล่าสุด: 2012-05-19



ผู้หญิงนับ 0 ผู้ชายนับ 10 เรื่องราวดีๆ ที่น่าคิด




ผู้ชายนับ 10. ผมเกือบเดินกลับเข้าออฟฟิศแล้วสิ ถ้าไม่เห็นเธอเดินเข้ามา
นางฟ้าของผม วันนี้เธอใส่เสื้อสีขาว กระโปรงสีชมพู
เธอดูน่ารักเหมือนตุ๊กตาญี่ปุ่น แก้มแดงๆ ผมเดินเสไปเสมาหาอะไรกินอีกหน่อย ทั้งๆ ที่อิ่มจะแย่แล้ว ทั้งนี้ก็เพื่อเฝ้ามองนางฟ้าเวลาพักเที่ยงของผม อยากรู้จักเธอจัง ทำไงดีหว่า

ผู้หญิงนับ 0. ฉันสังเกตเห็นเขาตั้งหลายวันแล้วละ คนอะไรก็ไม่รู้
กินเส้นเล็กน้ำเนื้อ เปื่อยได้ทุกวัน ไม่รู้จักเบื่อมั่งเลย หน้าตาเขาตลกดีนะ
นี่ถ้าเขาจะ สร้างหนังโดราเอมอนเดอะมูฟวี่
ฉันคงจะอี-เมล์ไปบอกผู้กำกับให้มาเชิญพี่ แกไปเล่นเป็นโนบิตะ

ผู้ชายนับ 9. วันนี้ผมตัดสินใจจะแอบตามเธอไปดูว่าเธอทำงานที่ไหน
เพราะเธอไม่ใช่ พนักงานบริษัทเดียวกับผม แต่ที่แน่
กว่าเธอจะลงมากินข้าวก็เกือบบ่าย และกว่าจะกลับก็จวนบ่ายสอง แต่ที่ทำงานเธอคงอยู่แถวนี้แหละ

ผู้หญิงนับ 1. พี่กุ้งชี้หมอนั่นให้ฉันดูแล้ว หัวเราะคิกคัก
อีตาโนบิตะนั่นเอง! เขาทำเป็นเดินโทรศัพท์ตามพวกเรามาห่างๆ
สงสัย พี่แกจะแอบชอบใครสักคนในกลุ่มเราแน่ๆ เลย (สงสัยจะเป็นพี่กุ้งแฮะ ก็เธอสวยออกซะงั้น)
เอ..เอาเข้าจริงๆ อีตานี่มองจากมุมเฉียงๆ ก็ดูดีเหมือนกันนะ


ผู้ชายนับ 8. เธอทำงานแถว นี้จริงๆ ด้วย
เธอ ทำงานอยู่ในสถานทูตแห่งหนึ่งในหลายๆ แห่งแถวนั้น แต่เป็นหน่วยงานย่อยเกี่ยวกับวัฒนธรรมและความร่วมมือ
และเป็นโรงเรียน สอนภาษาไปในตัวด้วย
โรงเรียนสอนภาษาเหรอ... เออเข้าท่า


ผู้หญิงนับ 2. อีตาโนบิตะถ้าจะเอาจริงแฮะ! วันนี้บุกมาถึงที่เลย
มา หยิบโบรชัวร์อะไรให้วุ่นเลย อยากรู้เหมือนกันแฮะว่าแกจะมาจีบใคร

ผู้ชายนับ 7. พักเที่ยง ผมยังไม่ไปกินข้าว แต่เดินมานั่งกินกาแฟอยู่ที่
Cafe ของสถานทูต รอนางฟ้าเสด็จลงมาเสวยภักษาหาร
หัวใจผมเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ... ที่นี่เขาใช้กาแฟพันธุ์อะไรมาชงเนี่ย
เมื่อเธอลงมา คราวนี้ผมจะต้องชวนเธอคุยให้ได้

ผู้หญิงนับ 3. “นี่ พี่กุ้ง อีตาโนบิตะมารอพี่แหนะ
นั่งกินกาแฟอยู่ที่คาเฟ่ด้วย”
“จริง ง่ะ! เขาสมัครเรียนอะไรหรือเปล่าอ่ะ..หนิง”
“ไม่หรอกพี่ เขามารอพี่อ่ะแหละ
สงสัย วันนี้พี่กุ้งไม่ได้กินข้าวกะพวกหนูแล้วละ”
“บ้า เหลวไหล!!!”


ผู้ชายนับ 6. “คุณครับ ทำงานที่นี่ใช่หรือเปล่าครับ” ผมเดินเข้าไปถามเธอ
“ผมสนใจจะเรียนภาษา ฝรั่งเศสครับ
แต่มีคอร์สไหนสำหรับคนที่ไม่รู้อะไรเลยอย่างผมมั่งไหม ครับ”


ผู้หญิงนับ 4. อีตาโนบิตะเขาเข้ามาคุยกับฉัน เขาถามฉัน!!!
เขา มารอฉันหรอกเหรอเนี่ย
แล้วอย่าง งี้ ทุกวันที่เขามอง...ก้อ.... หวาย

ผู้ชายนับ 5. วันนี้เธอน่ารักเป็นพิเศษ ขึ้นอีกหลายเท่า
แก้มงี้แดงน่ารักเชียว เธอบอกให้เพื่อคนอื่นไปทานข้าวกันก่อน ส่วนเธอยอมเข้ามาคุยกับผมใน
Cafe และ แจกแจงรายละเอียดเกี่ยวกับการเรียนให้ฟัง


ผู้หญิงนับ 5. พี่กุ้งน่ะสิ ทำขยิบหูขยิบตาให้ฉันคุยกับเขา จะบ้าเหรอ
แต่ก่อนที่ฉันจะทันตอบอะไรได้ พี่กุ้งก็ชิงบอกว่า
“อ๋อ ยินดีค่ะ มีอะไรก็ปรึกษาน้องหนิงได้นะคะ
น้อง เขาดูแลเรื่องนี้อยู่พอดี ค่ะ”

ผู้ชาย - ผู้หญิง
“คุณ...เคยเรียนภาษาฝรั่งเศสมา บ้างหรือเปล่าคะ”
“ไม่เคยครับ เอ้อ...ผมชื่อเอกครับ...”
“หนิงค่ะ”
“หนิง ทำงานที่นี่นานหรือยังครับ หนิงจบเอกภาษานี้มาเหรอครับ”
“ค่ะ หนิงเพิ่งจบได้ปีเดียวเอง”
“ขอผมเลี้ยงข้าวนะครับ หนิงอุตส่าห์คุยกับผมตั้งนาน
อดไปกินข้าวกับเพื่อนเลย”
“อุ๊ย อย่าเลยค่ะ ในนี้แพงออก ไว้คราวหน้าดีกว่าค่ะ”
คราวหน้า!!! คราวหน้า ได้ยินกันไหมครับ ท่านผู้ฟัง เข้าทางผมเลย
“คุณหนิงมีเบอร์มือถือไหม ครับ ยังคุยไม่จบเลย พอดีผมต้องกลับไปทำงานแล้ว”
บ้า!!! ฉันพลาดไปได้ไงอ้ะ
“อ้อ...ก้อ เอ้อ มีค่ะ ... 0 1 6 1 5...”
ให้ เบอร์เค้าไปทำไมอ่า... แง้ๆๆๆๆ
ฉันจิกกระดาษทิชชูในมือจนเละเป็นปุย เหมือนปลาดุกฟู


ผู้ชายนับ 4. ผมคุยกับน้องหนิง (เธออ่อนกว่าผมสี่ปี) สองสามคืนติดต่อกัน
คืนละหลายๆ ชั่วโมง ตอนกลางวันก็ไปนั่งกินข้าวด้วยกัน
แต่ก็ได้แค่นั้นเองง่ะ... พอจวนบ่ายสองก็แยกย้ายกันไปทำงาน
เคยลองชวนไปดูหนังเธอก็บอกไม่อยากดู ตอนเย็นก็ต้องรีบกลับบ้าน
ไปนั่งที่ไหนต่อก็ไม่ได้ สงสัย เดี๋ยวกลับบ้านช้าแม่จะดุละมั้ง


ผู้หญิงนับ 6. พี่ๆ ล้อว่าฉันเป็นแฟนอีตาโนบิตะ เอ้ย! พี่เอก
ไม่ใช่ซะหน่อย ก็แค่เพื่อนคนนึง ทำงานอยู่ใกล้ๆ กัน
ตอนกลาง วันต่างคนต่างก็ต้องกิน ข้าวอยู่แล้ว ให้เขากินด้วยอีกคนจะเป็นอะไรไป
แต่ พี่เอกเค้าคุยสนุกดี เหมือนกันนะ ฟังเขาคุยทีเพลินเลย
บางทีนึกว่าคุย แป๊บเดียว ที่ไหนได้ ปาเข้าไปเกือบเที่ยงคืน


ผู้ชายนับ 3. น้องหนิงน่ารักจริงๆ และเธอเป็นนางฟ้าจริงๆ
เธอช่างมองโลกในแง่ดี สวยงาม และใสสะอาด เสียจนผมละอาย...
ผมเริ่มได้คิดว่า ผมเหมาะกับเธอหรือเปล่า ผมสามารถใช้ชีวิตแบบเธอได้ไหม
การเลี้ยงดูของ เรามันต่างกันเหลือเกิน
เธอ ไม่เคยพบกับความยากลำบากและสิ่งอันชั่วร้าย อะไรในโลกเลย...
ถ้าเธอเป็น นางฟ้าจริงๆ ส่วนผมน่ะเหรอ เรียกว่าคนเดินดินยังยากเลย
เธอเรียนจบจาก โรงเรียนสตรีชื่อดัง จบมหาวิทยาลัยของรัฐที่มีชื่อเสียง
และเข้าทำงาน กับสถานทูต
ส่วนผม น่ะเหรอ... อย่าให้เล่าเลยคุณ ยาว

ผู้หญิงนับ 7. พี่เอกนี่มีอะไรมากมายกว่าที่ฉันคิดแฮะ
พี่ เขาผ่านอะไรต่ออะไรในชีวิตมา มากมายกว่าที่จะนึกถึง เขาไม่เหมือนใครที่ฉันรู้จักเลย
เขาเริ่มต้นจาก เด็กเกเรคนหนึ่ง ลองมาหมดแล้วอะไรแสบๆ ทั้งหลาย เหล้า ยา
การพนัน เคยเข้าบ้านเมตตาก็เคย
แต่แล้วเขาก็สามารถตั้งใจเรียนจนจบทั้งการศึกษา นอกโรงเรียน และเรียนมหาวิทยาลัยเปิดจนจบด้วยตัวเองตลอด
และทำงานใน บริษัทใหญ่ขนาดนี้ได้ในตำแหน่งและเงินเดือนที่ไม่น้อยทีเดียว
ฉันทึ่งใน ชีวิตของพี่เขาเหลือเกิน


ผู้ชายนับ 2. วันนี้ตอนเช้า ผมซื้อดอกไม้ให้เธอ...
เพราะรู้ ว่าเธอจะมีแจกันใบเล็กๆ ใส่ดอกกุหลาบน่ารักๆ เอาไว้บนโต๊ะทำงานเสมอ
แต่ เธอรับไปแล้วก็ไม่ว่า อะไรสักคำ...
ตอนเที่ยง ผมไปหาเธอที่ห้องทำงานตามปกติ
ดอกไม้บนโต๊ะ ทำงานเป็นดอกเดียวกับที่ผมเห็นเมื่อวาน.... เธอไม่ได้เอาดอกไม้ที่ผมให้มาปักแจกันหรือนี่...
สงสัยดอกไม้ถูกๆ ช่อเล็กๆ ซื้อที่สถานีรถไฟฟ้าแบบนี้
มันคงจะไม่ถูกใจเธอละมั้ง


ผู้หญิง นับ 8. พี่เขาให้ช่อดอกไม้เล็กๆ กับฉันละ...
มัน น่ารักจนฉนพูดอะไรไม่ ออกเลย แม้แต่คำว่าขอบคุณ
สงสัยฉันต้องรีบไปหา ซื้อซิลิก้าเจลมาเก็บ ดอกไม้นี่เสียแล้วสิ... ไม่อยากให้มันไปเลย

ผู้ชาย นับ1. ผมพยายามที่จะยอมรับความจริง
ว่า ผมกับเธอนั้นแตกต่างกันแค่ ไหน...
นางฟ้าก็มีไว้สำหรับคนบนฟ้า...ผมคิด ผมพยายามทำงานให้หนักขึ้น
กลับ มาสู่โลกแห่งความเป็นจริงเหมือนเดิม และคุยกับเธอให้น้อยลง (หรือถ้าให้ถูก
เธอ เองก็ไม่ค่อยโทรหาผมสักเท่าไรแล้วช่วงนี้)
ผมจะจำเธอไว้ในฐานะความทรงจำ ที่สวยงามแล้วกัน


ผู้หญิงนับ 9. เพื่อนฉันที่ทำงานบริษัท เดียวกับพี่เอกบอกว่า
ช่วงนี้พี่เขาทำงานหนัก มาก... บางวันสี่ทุ่มก็ไม่ยอมกลับบ้าน มาถึงก็ก่อนแปดโมง
ฉันก็เหงานะ แต่เราก็ชอบที่พี่เขาเป็นอย่างนั้นไม่ใช่เหรอ
ผู้ชายที่มีพลังและความ รับผิดชอบ ที่พุ่งไปข้างหน้าตลอดเวลา
สิ่งที่ฉันทำได้
ก็คือให้เขา ทำสิ่งที่เขาตั้งใจนั้นอย่างเต็มที่โดยไม่ขัดขวางหรือแง่งอน... ถึงจะไม่ได้คุยกับพี่เขาบ้าง แต่ก็ไม่เป็นไรหรอกนะ...
ไว้ถ้าพี่เขา ว่างๆ คราวนี้ถ้าจะชวนไปดูหนังหรือกินข้าวเย็นบ้าง ฉันจะไปละนะ


ผู้ชายนับ 0. ผมทำงานจนเกือบบ่ายสองแล้วนึกได้ ว่าลืมกินข้าว
“พี่เอกคะ ทานข้าวมั่งป่ะเนี่ย” น้องออย
เด็กฝึกงาน มาถามผมด้วยความเป็นห่วง “ออยไปซื้อให้ไหมคะ”
“ไม่เป็นไรหรอก พี่ไปกินเองก็ได้ แล้วออยล่ะกินหรือยัง”
เธอสั่นหน้าแทนคำตอบ
“งั้น ไปกินข้าวกับพี่ ไหม... พี่เลี้ยงเอง”
น้องออยพยักหน้าตอบรับ... เออ วันนี้น้องออยแก้มสีชมพูเลย


ผู้หญิงนับ 10. “พี่กลับไปก่อนนะหนิง”
“ค่ะ เดี๋ยวหนูรอแถวนี้อีกแป๊บนึงแล้วกันนะ”
พี่ เอกคงงานยุ่งจนไม่ได้ออกมาทานข้าว
วันนี้แหละ ถ้าพี่เอกชวนฉันไปดูหนัง ฉันจะไปดูกับเขา...


มันสายเกิน ไปหรือเปล่านะ............

By. maronchan

ให้คะแนนบทความประเภท โพสต์ ตามความรู้สึกคุณ

สุดยอด

เศร้า

น่าตลก

แฮปปี้

โกรธ

เบื่อ

ผวา
[center][/center]
  รายละเอียดผู้ใช้ 

เหรียญเกียติยศ
Aot
UID: No.7
ระดับ: สมาชิก EN 26
เพศ:
โพส: 7
จิตพิสัย:  2 แต้ม ชำระเงิน
55
1
102
ออนไลน์ล่าสุด: 0 (ช.ม.)
พลังชีวิต: %
สมัครเมื่อ: 2010-01-08
ใช้งานล่าสุด: 2010-07-21



แล้วมันจะมีวันมาเจอกันที่ 5 มั๊ยนะ
บางคนก็ว่า 0 - 100
โดนสุดๆๆๆ
  รายละเอียดผู้ใช้ 


เหรียญเกียติยศ
ร้อนมากมาย
UID: No.3
ระดับ: ประธานกรรมการ
เพศ:
โพส: 203
จิตพิสัย:  263 แต้ม ชำระเงิน
102627
102
332
ออนไลน์ล่าสุด: 202 (ช.ม.)
พลังชีวิต: %
สมัครเมื่อ: 2009-12-04
ใช้งานล่าสุด: 2012-05-19



ก็นะ ผู้หญิง กับผู้ชายมันคิดไม่เหมือนกัน

แต่ก็คงมีสักคนหละที่รักกันจริง

หนึ่ง ในล้าน  
[center][/center]
รายละเอียดไฟล์แนบ
กล่องตอบกลับด่วน

กรุณาใช้ข้อความที่สุภาพ คุณสามารถบันทึกฉบับร่างได้
กด "Ctrl+Enter" เพื่อตั้งกระทู้ได้